تجارت الکترونيک درایران و موانع آن

به نام خالق بي همتا

 مطالبي رو در مورد تجارت الکترونيک و مقايسه آن در ايران با  ساير دول دنيا به ذهنم رسيد

که در اينجا عنوان کرده ام اميدوارم مورد توجه دوستان قرار گيرد.

درکشور {عزيزمون } ايران بيشتر مردم بجاي

 اينکه به فکر رسيدن به سود بيشتر براي خودهمچنين ساير افراد جامعه باشن

بيشترخواهان ذلت سايرين واز دور خارج کردن رقيبشان هستند تا  بفکر خودشان ( حسودان )  مثل { گلد کوئيست ها }

پس ما بيائيد اينگونه نباشيم {هر چند همه اينطور نيستند}

حال به نکاتي  که ما را براي رسيدن به نقطه اوج در عرصه

 تعاملات بين الملل  رهنمود ميکنند اشاره اي داريم:

تجارت الکترونیک شامل تمامي مباحث تجارت به شکل جديد و تغيير يافته مثل :

 پول الکترونيک , حساب الکترونیک , بازاريابی الکترونيک

 فروشگاه هاي آنلاين , تبليغات اينترنتی ,   مزايده ها , مناقصه ها بطرق گوناگون ميباشد.

تجارت الكترونیك باعث افزايش سرعت وحجم مبادلات بازرگاني گرديده و بطور محسوسي

سبب كاهش هزينه خريدار و توليد كننده ،

 صرفه جويي در زمان ،حذف واسطه ها و در نهايت سود بيشتر مي شود.

 حال براي اينکه همگان سهمي در اين سود بيشتر داشته باشندبايد زير ساخت هاي لازم

براي تجارت الکترونيک در کشور {عزيزمان} ايران براي همگان فراهم شود

حال اين زير ساخت ها کي و چگونه وتوسط چه کسي به اجرا در خواهد آمد از علوم مجهول

است و بايد مسوولين  مملکتي و دولت گرانقدر آقاي احمدي نزاد پاسخ دهند.

از مصاديق بارز ايجاد زير ساخت هاي لازم براي توسعه آی تی ( information technology )  يا

همان فناوری اطلاعات ايجاد زير ساخت هاي مخابراتی و راه اندازي خطوط پر سرعت اینترنتی

ارزان ، ايجاد پايگاه داده ( data base )

 و گسترش آن در تمامي کشور است که در کشور ما راه درازي در پيش روي دولتمردان و

مدیران آي تي قرار دارد که به اين مهم دست يابيم ، فعلا که سرعت اینترنت  در کشورمان

که همه به چشم خود مي بينيم ديگه{با سرعت 21 کيلو بايت} تازه اگه اونم واقعي باشه

که بايد به حداقل به چند مگابايت در ثانيه برسد.

 مزاياي گسترش آي تي برهيچکس پوشيده نيست بهمين دليل هم گام هائي هر چند نا چيز 

وآهسته در اين راه در ايران برداشته شده

 ولي تا حالا که نتوانسته جايگاه خود را در بين عموم مردم پيدا کنه

 بطوريکه در ایران تعداد دومين هائي که به ثبت رسيده   به حدود 50000 دومين ميرسد

که در مقايسه با کشور هاي اروپائي امريکا وحتي کشور هاي آسيائي نظير کره وژاپن  چين يا

حتي هند هم اين تعداد کمتر است
 
همچنين از نظر تعداد کاربر اينترنتي يا ساير موارد سخت افزاري ونيروي انساني متخصص ما

در رتبه هاي بالائي قرار نداريم و بايد سرمايه گذاري هائي در اين زمينه انجام گيرد

اين سرمايه گذاري ها نيز بايد متناسب با سرعت تحولات در دنياي فناوري صورت گيرد که

لازمه آن سرعت ، شجاعت و اعتماد به نفس مديران نظام و همينطور سرمايه گذاران بخش

خصوصي که در اين حوزه فعاليت دارند را ميطلبد. 

مطلب مهم ديگري که بايد در اينجا به آن اشاره کنم نبود پول الکترونیک و خدمات بانکداري

الکترونيک و همچنين نبود قوانين مدون وبا پشتوانه اجرائي در مورد تجارت الکترونیک است.

درايران قانون جامعي که شامل تمامي موارديکه کاربران اینترنتی

 به آن احتياج دارند وضع نشده و  يا اگر هم باشد قوانين آنقدر قديمي شده که

متخلفان راه گريز آنرا قبل از به دام افتادن يافته اند.

به اميد روزي که بستر هاي لازم براي انجام تعاملات اقتصادي و اطلاعاتي در زمينه هاي

ارتباطاتي و تجاري در کشور ما نيز ايجاد شود و

 همچنين قوانين لازم براي بازرگاني در دنياي اینترنت بصورت مدون تصويب واجرا شود. 
 

به اميد ايراني آباد

 رسول زارع

           حق تکثير محفوظ 2005©